Są to średniej wielkości, nadrzewne zwierzęta z mocnymi kończynami,
opatrzonymi bardzo długimi pazurami, na których poruszają się i zwisają
z gałęzi drzew. Środkowe człony palców są zrośnięte. Leniwiec jest
roślinożercą. Posiada wielokomorowy żołądek, w którym żyją żywiące się
celulozą bakterie. Jednocześnie ma zredukowane umięśnienie i
powiększony przewód pokarmowy. Temperatura ciała leniwca waha się od 30
do 34 °C.
W przeciwieństwie do większości ssaków, leniwce nie
regulują swojej temperatury przez zmianę tempa metabolizmu, tylko
poprzez przechodzenie ze słońca do cienia. W efekcie ciało leniwca
potrzebuje prawie o połowę mniej kalorii niż ciała innych ssaków o
podobnych rozmiarach. Dzięki temu pożywienie roślinne w pełni mu
wystarcza.
Samica rodzi zwykle jedno młode rocznie, karmi je mlekiem
przez 6 miesięcy. Młode natychmiast po urodzeniu obraca się do pozycji
"do góry nogami", w której spędzi resztę życia. Samce i samice osiągają
dojrzałość płciową po trzech latach. Leniwce żyją samotnie, z wyjątkiem
matki z młodym.
Ich środowisko to las równikowy Ameryki
Południowej i Środkowej. Każdy osobnik zajmuje terytorium ok. 16 akrów,
a pomiędzy drzewami przechodzi korzystając z wiszących między nimi
roślin. Leniwce są niezwykle odporne na infekcje. Nawet bardzo głębokie
zranienie rzadko przeradza się w zakażenie. W tych samych warunkach
klimatycznych człowiek pozbawiony leków często cierpi od niegojących
się ran. Poznanie mechanizmu obronnego leniwca może pozwolić na postęp
w leczeniu. Czytaj więcej
Matematyka 