|
Wiliam Thomson (Lord Kelvin) - Anegdoty |
|
|
Wszechstronny fizyk angielski zajmujący się termodynamiką, elektromagnetyzmem i zastosowaniem fizyki w technice.
Kelvin wymyślał wiele pomysłowych doświadczeń. Ale niejednokrotnie mogły one zakończyć się tragicznie. Kiedy Kelvin demonstrował nowy pomysł Helmholtzowi ofiarą został kapelusz Helmholtza. Kelvin wprawił w ruch obrotowy ciężką płytę metalową, obracającą się na ostrzu. Aby pokazać jak dzięki obrotowi staje się ona nieruchoma, uderzył ją młotem. Płyta jednak wzięła mu to za złe, gdyż odleciała w jednym kierunku, podstawa żelazna zaś w drugim. Podstawa ta porwała kapelusz Helmholtza i rozpłatała go. Sama płyta szczęśliwie rozbiła tylko kilka szyb.
Innego razu Kelvin demonstrował działanie wahadła balistycznego. Był to jeden z bardziej ulubionych jego pokazów i wymagał strzelby, z której strzelał do wahadła. Zdarzyło się jednak, że Kelvin chybił i kula przeszła przez ścianę do sąsiedniej sali wykładowej, gdzie utkwiła w tablicy. Przerażony Kelvin pobiegł zobaczyć co się stało. Na szczęście wykładający tam profesor nie poniósł szwanku, ale wbiegającego Kelvina studenci powitali okrzykiem:
- Nie trafił go pan, proszę spróbować jeszcze raz.
|
Leniwce ...
Są to średniej wielkości, nadrzewne zwierzęta z mocnymi kończynami,
opatrzonymi bardzo długimi pazurami, na których poruszają się i zwisają
z gałęzi drzew. Środkowe człony palców są zrośnięte. Leniwiec jest
roślinożercą. Posiada wielokomorowy żołądek, w którym żyją żywiące się
celulozą bakterie. Jednocześnie ma zredukowane umięśnienie i
powiększony przewód pokarmowy. Temperatura ciała leniwca waha się od 30
do 34 °C.
W przeciwieństwie do większości ssaków, leniwce nie
regulują swojej temperatury przez zmianę tempa metabolizmu, tylko
poprzez przechodzenie ze słońca do cienia. W efekcie ciało leniwca
potrzebuje prawie o połowę mniej kalorii niż ciała innych ssaków o
podobnych rozmiarach. Dzięki temu pożywienie roślinne w pełni mu
wystarcza.
Samica rodzi zwykle jedno młode rocznie, karmi je mlekiem
przez 6 miesięcy. Młode natychmiast po urodzeniu obraca się do pozycji
"do góry nogami", w której spędzi resztę życia. Samce i samice osiągają
dojrzałość płciową po trzech latach. Leniwce żyją samotnie, z wyjątkiem
matki z młodym.
Ich środowisko to las równikowy Ameryki
Południowej i Środkowej. Każdy osobnik zajmuje terytorium ok. 16 akrów,
a pomiędzy drzewami przechodzi korzystając z wiszących między nimi
roślin. Leniwce są niezwykle odporne na infekcje. Nawet bardzo głębokie
zranienie rzadko przeradza się w zakażenie. W tych samych warunkach
klimatycznych człowiek pozbawiony leków często cierpi od niegojących
się ran. Poznanie mechanizmu obronnego leniwca może pozwolić na postęp
w leczeniu. Czytaj więcej