|
Fibonnacci, a właściwie Leonardo, żył w XIII wieku w Pizie i był synem Bonnaciego,
co po łacinie brzmiało filus Bonnacci, stąd też jego przydomek.
Był to kupiec, podróżnik, ale i najsłynniejszy matematyk epoki średniowiecza.
W 1202 roku, w wieku 27 lat napisał ważne dzieło z dziedziny matematyki, zawierające wiedzę matematyczną tamtych czasów. Mowa tu o pokaźnych rozmiarów książce „Liber Abacci” (księga o abaku – liczydle).
Fibonnacci rozpowszednił tzw. indyjsko-arabski system liczbowy, czyli „nasze” 0,1,2, itd. zamiast rzymskiego, bo miał i ma więcej zalet (chociażby niezbędne w każdych obliczenia zero).
Na 123 i 124 stronie, drugiego wydania książki Fibonnacciego z 1228 jest zadanie
o nierealistycznej hodowli królików. Chodzi o następujący problem – mając 1 parę królików,
ile można mieć po roku?
Założenia eksperymentu:
- 1 para produkuje jednorazowo tylko jedną parę,
- nowa para jest płodna po 2 miesiącach od urodzenia,
- króliki nie umierają i ciągle się rozmnażają.
Poniższy rysunek przedstawia schemat rozmnażania zwierząt:
Traktując parę zwierząt jako jedną otrzymujemy:
Liczby Fibonnacciego: 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144, ... tworzące ciąg liczb obrazujących rozród – ciąg Fibonnacciego.
Fibonnacci nie spodziewał się, że właśnie to przyniesie mu nieśmiertelność,
była to tylko ciekawostka zamieszczona w jego książce.
C.d.n.
|
Ciekawostki naukowe 
