Fizyk niemiecki, badał rozkład widmowy ciała doskonale czarnego, otrzymał Nagrodę Nobla w 1918 roku w uznaniu zasług, jakie położył dla dalszego rozwoju, stwarzając teorię kwantów.  (pełna biografia)

Planck Chcąc zdecydować o przyszłości Planck szukał u monachijskiego profesora fizyki doświadczalnej, przyjaciela ojca, a zarazem dziekana wydziału - Jolly'ego, porady co do studiów w zakresie fizyki. Jolly odparł, iż szczerze mówiąc to nie opłaca się takich studiów podejmować, gdyż fizyka stanowi zamkniętą już naukę, a więc nie ma perspektyw rozwoju. Planck jednak pozostał przy swojej chęci bycia wielkim fizykiem i dzięki temu powstała idea teorii kwantów.

Planck został profesorem fizyki w Berlinie mając zaledwie 31 lat. Był drobny, niepozorny. Podobno wkrótce po przybyciu do Berlina, Planck zapomniał, w której sali miał wykładać, więc spytał portiera:
- Proszę mi powiedzieć, w której sali dziś wykłada dziś profesor Planck?
Starszy wiekiem portier zmierzył Plancka wzrokiem, po czym poklepał go po ramieniu i rzekł:
- Nie idź tam młody człowieku. Jesteś jeszcze za młody, by zrozumieć wykłady naszego uczonego profesora Plancka.