Przykład 1.

Współczynnik kierunkowy , więc funkcja jest rosnąca.
Wyraz wolny , więc wykres funkcji przechodzi przez punkt (0,5).
Miejsce zerowe funkcji to punkt (-5,0), gdyż

Zatem wykres funkcji przechodzi przez dwa punkty (0,5) i (-5,0). Nanosimy je na układ współrzędnym, następnie łączymy prostą i otrzymujemy wykres fukcji.

Przykład 2.

Współczynnik kierunkowy , więc funkcja jest rosnąca.
Wyraz wolny , więc wykres funkcji przechodzi przez punkt (0,0).
Miejsce zerowe funkcji to punkt (0,0), gdyż

Zatem wykres funkcji przechodzi przez punkt (0,0). Ta informacja to za mało, aby narysować wykres funkcji. Należy znaleźć kolejny, inny od poprzedniego, punkt który spełnia równanie funkcji.

Obliczmy np. wartośc funkcji dla x=2: .

Otrzymaliśmy punkt (2,4). Nanosimy oba punkty na układ współrzędnym, następnie łączymy prostą i otrzymujemy wykres fukcji.

Przykład 3.

Współczynnik kierunkowy , więc funkcja jest malejąca.
Wyraz wolny b=3, więc wykres funkcji przechodzi przez punkt (0,3).
Miejsce zerowe funkcji to punkt (3,0), gdyż

Zatem wykres funkcji przechodzi przez dwa punkty (0,3) i (3,0). Nanosimy je na układ współrzędnym, następnie łączymy prostą i otrzymujemy wykres fukcji.

Przykład 4.

Współczynnik kierunkowy więc funkcja jest rosnąca.
Wyraz wolny , więc wykres funkcji przechodzi przez punkt (0,2).
Miejsce zerowe funkcji to punkt (-3,0), gdyż

Zatem wykres funkcji przechodzi przez dwa punkty (0,2) i (-3,0). Nanosimy je na układ współrzędnym, następnie łączymy prostą i otrzymujemy wykres fukcji.